Mens en gezondheid

Incontinentie: enkele feiten op een rijtje

vrijdag, 16-10-2020  

Incontinentie: het is een bekende term, maar slechts weinig mensen weten wat het écht inhoudt en wat de mogelijke oorzaken en gevolgen hiervan zijn. Dit draagt mede bij aan onbegrip voor dit probleem en het feit dat mensen met urine- en/of ontlastingsverlies te kampen hebben met gevoelens van schaamte. Incontinentie is het onwillekeurige verlies van urine en/of feces. De hoeveelheid speelt hierbij geen rol. Ook wanneer u op regelmatige basis enkele druppels verliest, is er sprake van incontinentie. De impact ervan zal echter minder groot zijn dan bij het verlies van grote hoeveelheden.

Wat is eigenlijk een normaal patroon van urineren?

We zullen ons voor nu beperken tot urine-incontinentie. Veel mensen vragen zich echter af wat nu de definitie is van een normaal functionerende blaas. Alhoewel dit per persoon kan verschillen, kunnen we over het algemeen zeggen dat een gemiddelde blaas een capaciteit van een halve liter heeft. Wanneer deze voor 300 of 400 milliliter is gevuld, begint de aandrang op te treden. Aandrang ontstaat doordat de blaas met de hersenen communiceren. Bij incontinentie gaat er iets verkeerd in de spieren, de aansturing daarvan en/of de communicatie tussen blaas en brein. Volwassenen die anderhalf tot twee liter vocht per dag binnenkrijgen, bezoeken het toilet vijf tot acht keer.

Cijfers over incontinentie

Naar het voorkomen van incontinentie zijn verschillende onderzoeken gedaan. Alhoewel de cijfers bij elk onderzoek weer iets anders liggen, kan over het algemeen geconstateerd worden dat ongeveer een kwart van de volwassen vrouwen te maken heeft met een zekere vorm van incontinentie. Bij de mannen ligt dit percentage iets lager. De kans op urineverlies stijgt aanzienlijk vanaf een leeftijd van 65 jaar. Binnen de hoogste leeftijdscategorieën heeft het overgrote gedeelte met incontinentie te maken.

Welke soorten incontinentie komen het vaakst voor?

Zoals u wellicht weet, komen er verschillende soorten incontinentie voor. De vaakst voorkomende vormen zijn de urge- of aandrangincontinentie (waarbij u plotseling hevige aandrang voelt en deze niet kunt tegenhouden) en stress- of inspanningsincontinentie (waarbij u urine verlies tijdens het uitvoeren van fysieke inspanningen). Inspanningsincontinentie komt bij vrouwen het vaakst voor, terwijl er bij mannen vrijwel altijd sprake is van urge-incontinentie.  Mannen krijgen vrijwel nooit te maken met inspanningscontinentie en worden vaak plotseling met urineverlies geconfronteerd.

Welke vorm van incontinentie belemmert het meest?

De impact van incontinentie op iemands dagelijks leven is afhankelijk van de hoeveelheid urine die iemand verliest, maar ook van het type incontinentie waarmee deze persoon te maken heeft. Verreweg de meeste vrouwen voelen zich slechts in beperkte mate door hun incontinentie beperkt. Zeker wanneer men veel thuis is, heeft de incontinentie slechts lichte impact. Onderzoek heeft dan ook uitgewezen dat inspanningsincontinentie minder invloed heeft dan urge-incontinentie, welke wordt gekenmerkt door een grote onvoorspelbaarheid. Dit veroorzaakt veel stress bij degenen die daarmee te maken hebben.

Het zoeken van hulp

Velen denken dat incontinentie voor urine nu eenmaal onlosmakelijk is verbonden met het ouder worden. Daarom wordt dit door degenen die ermee te maken krijgen vaak eenvoudigweg zo goed en zo kwaad als het kan geaccepteerd. Zelfs als het zelfvertrouwen en het sociale leven op het spel staan. Pas bij ernstige incontinentie is men geneigd de huisarts te bezoeken. Door deze stap niet te zetten, ontneemt u uzelf de kans de impact van urineverlies op uw dagelijks leven drastisch te verminderen. Ook voor licht urineverlies bestaan behandelmethoden die hun vruchten al na relatief korte tijd kunnen afwerpen.

Incontinentiemateriaal van TENA

Afhankelijk van het type incontinentie waarmee u te maken heeft, zijn er verschillende behandelvormen mogelijk. De eerste stap naar professionele hulp is die naar de huisarts. Voor velen kan het hier ook bij blijven. De huisarts brengt uw klachten in kaart, voert een lichamelijk onderzoek uit en zal u vaak ook vragen een plasdagboek bij te houden om te kunnen constateren van welk type incontinentie er sprake is. Soms wordt u doorgestuurd naar een specialist. Ondertussen kunt u gebruikmaken van betrouwbare incontinentiematerialen zoals die van TENA, die u helpen uw leven zo normaal mogelijk te leiden.


Comments are closed.